عناوین الاحکام؛ ترجمه وشرح متن لمعه - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ١٤٣ - مسئله چهاردهم

ترجمه:

مسئله سيزدهم‌

اگر بنده‌اى از خدمت آقايش فرار نمود على الاقوى نمى‌توان حكم به فسخ نكاحش نمود اگر چه در مدّت عدّه همسرش مراجعت نكند.

و روايت عمّار ساباطى‌ [١] از نظر سند ضعيف مى‌باشد.

مسئله چهاردهم‌

هم كفو بودن زن و مرد در نكاح معتبر و شرط است، در نتيجه بايد گفت:

بر زن مسلمان جائز نيست با كافر تزويج نمايد اعم از آنكه به نحو دائم بوده يا موقّت باشد، زن شيعه بوده يا سنّى باشد.

فرع‌

جائز و مشروع نيست كه مرد ناصبى‌ [٢] با زن شيعه ازدواج كند.

فرع‌

بر مسلمان جائز است كه زن كافر كتابى را متعه نموده يا نكاحش را مستدام بدارد.

فرع‌

در اينكه آيا بر زن شيعه جائز است با مردى كه مخالف حق مى‌باشد ازدواج نمايد بين فقهاء دو قول است:

و امّا صورت عكس يعنى:

ازدواج مرد شيعه با زن غير شيعه اثنى عشرى قطعا جائز است زيرا زن دين شوهرش را اخذ مى‌كند و از او معالم و آداب را فرا مى‌گيرد.

[١] در بخشى از اين روايت آمده كه راوى از امام عليه السّلام مى‌پرسد:

در صورتى كه عبد فرارى بمولايش برگردد آيا همسرش نيز باو باز مى‌گردد؟

حضرت فرمودند: در صورتى كه همسرش ازدواج كرده باشد عبد هيچ تسلطى بر او ندارد و در غير اينصورت همچنان همسر او مى‌باشد.

[٢] ناصبى كسى است كه نصب عداوت امير مؤمنان و اولاد معصومين آن حضرت عليهم السّلام را لازم مى‌داند.